Als we na 8 uur en 45 minuten vliegen landen op vluchthaven Zanderij regent het pijpenstelen. Door de regen lopen we naar de aankomsthal en komen daar in een enorme rij voor de douane terecht. "Er zijn nog vijfhonderd wachtenden voor u". Dat kan wel even gaan duren...
Ruim een uur later zijn we dan eindelijk aan de beurt: paspoort en visum check, stempeltje er in en dan door naar de volgende rij. Een totaal ongeïnteresseerd dame mompelt iets over het niet ingevuld zijn van de achterkant van het formulier en "volgende keer invullen hè" en dan zijn we eindelijk écht Suriname in. En dan kan Jeannet eindelijk haar dochter Tarah weer in de armen sluiten!
Met de bus van de broer van Raoel (Tarah's vriend) rijden we in ruim een uur naar hun huis in Paramaribo. Dit wordt ons "thuis" voor de komende drie nachten.
Als we er bijna zijn stoppen we bij een afhaalrestaurantje om wat even wat te eten te halen: bami, nasi en loempia's.
En dan zijn we "thuis", bij Tarah en Raoel. We eten op het balkon, het is héérlijk! Het is 24 graden, Raoel draait een lekker muziekje, het Parbo-bier is koud, het is gestopt met regenen, kortom: perfect! En terwijl de achterburen nog even doorfeesten gaan wij slapen. We zijn geland.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten